Verengelandsen

Het is zover. Na tweeëneenhalve maand (tevergeefs) weerstand bieden kan ik niet ontkennen dat ik langzaam aan het verengelandsen ben. Zo lust ik sinds 2 weken ineens salt-and-vinegar-crisps en eet ik witte bonen in tomatensaus, niet eens alleen omdat het zo goedkoop is.
Vandaag bereikte ik echter het toppunt van onverantwoord gedrag: Het plan is vanavond af te dalen naar een discotheek hier aan het eind van de straat. En aangezien dat zo dichtbij is, en de garderrobe 1 pond kost... Dacht ik:"...is het misschien handiger om zonder jas te gaan....?" Zónder jas te gaan?! Hoe kóm ik erbij? het is winter/herfst/regenachtig/koud!
Hoe komt het dat ik zelfs mijn manier van denken heb aangepast aan mijn omgeving? Meisjes zonder jas, iets afschuwelijkers en afkeurenswaardigers dan dat, heb ik, naast de instelling van "de-kinderbijslag-is-hier-zo-hoog-dus-doe-ik-lekker- aan-teen-pregnancy", nog niet gevonden.

Sorry lieve vrienden. Ik ben niet meer de oude als ik terugkom. Ik ben verengelandst. Pas maar op, straks neem ik nog een kind ook.