Amsterdam Meets England

Ik ben inmiddels alweer 3 weken terug in den lage landen. Het lijkt alsof ik niet ben weggeweest... alles is alweer bij het oude. Het rare is wel dat naarmate Engeland langer geleden lijkt, het aantal verhalen over Exeter -en de frequentie waarmee ik ze vertel- drastisch aan het toenemen is. Negatieve correlatie, opdat iedereen er uiteindelijk er van doordrongen is hoe leuk ik het wel/niet heb gehad daarzo.

Verder ben ik vanmiddag naar een heuse pop-quiz geweest, en ik heb heerlijk kunnen zwelgen in mijn Engeland-sentiment. Want pop-quiz en pub-quiz, dat klinkt niet alleen bijna het zelfde, het lijkt ook nog eens heel erg op elkaar.

Dit soort middagen zijn echt de paraplu's tijdens regenachtige winterdagen: Niet alleen kun je in een warm café je (gebrek aan) muzikale kennis etaleren, je krijgt er ook úren lang introotjes van nummers te horen die je allang vergeten was, maar die o-zo-leuk zijn! Het enige vereiste was dat de liedjes ooit in de top 40 hadden gestaan, al was het 1 week op nr 39 in het jaar 1703. Hoogtepunten waren 'de vogeltjesdans', 'het kaartlied van Cowboy Gerard de Vries' en 'het-neger-ABC met onder andere De la Soul en BB King'