Niettegenieten

Vandaag is denk ik het begin van het einde. Dat denk ik vooral omdat ik vandaag een beginnetje heb gemaakt met mijn eindverslag (lees: ‘word’ geopend) én ik denk het omdat vandaag de laatste twee weken zijn ingegaan. Ik heb gisteren alleen al, 3x het gesprek gevoerd van ‘goh, dus jullie zijn hier nog maar 2 weken?’ en van “goh, nog maar 2 weken dus?" of “nog 2 weken dus, goh…”

Om dit begin-van-het-einde-gevoel kracht bij te zetten is de starbucks op de campus alvast dichtgegaan en zijn alle studenten verdwenen. Huisgenoot 1 al verhuist naar zijn volgende plek. En donderdag verhuist huisgenoot 2.

Iedereen, heel Exeter, wil op de kerst-valreep nog uiteten, waardoor reserveren bij een restaurant nu een ware uitdaging is geworden. Alles doet dus zijn best om te benadrukken dat het nu-of-nooit is, dit zijn de laatste 2 weken! De laatste weken, de laatste lootjes, en ik moet er nog zoveel van genieten!

Bij alles wat ik mee maak vraag ik me dan ook af: is dit wel leuk genoeg? Geniet ik wel genoeg?
En wat gaan we morgen dan doen? Ik moet morgen toch ook kunnen genieten? Hallo, genieten, hoor je! Ik MOET nog zoveel GENIETEN.