brrrr

Net als in ieder ander noord-west-europees land, heeft hier de herfst zijn intrede gedaan. Bladeren vallen van de bomen, temperatuur daalt. Het regent af en toe, en af en toe regent het niet. Mede door dit steigende gevoel van niet-graag-buiten-zijn, wordt het gevoel van ik-wil-lekker-naar-binnen versterkt. Voor de koffie liefhebbers onder ons: hoor je hem al pruttelen? Die fijne bak troost? Voor de rest: maak zelf maar even wat thee, ofzo. Ja, héérlijk zijn die momenten… hmmm, lekker warm binnen. Kijken naar hoe hard het buiten regent. Héérlijk.

Zo ook bij Helaas niet bij ons. Bij ons het namelijk al 3 dagen koud. De verwarming doet het niet, er komt geen warm water uit de kraan. De boiler is stuk.
En. Dat. Is. Heel. Vervelend.

Verschillende telefoontjes zijn al gepleegd –door mensen die de engelse taal wel goed beheersen- naar de huisbazin. Na verschillende “Ik bel je wél buiten kantoor uren, want je hebt nog steeds niemand gestuurd”, “Ik ga hier niet voor betalen” en “Nee, ik scheld niet, nee ik doe niet onbeleefd”. Werd het gesprek beeindigd.

Binnen 20 minuten stond er een “mannetje” op de stoep die de boiler zou gaan maken.

En, zitten we er inmiddels warmpjes bij?
Nee dus, mannetje kon helaas niet bij de boiler komen want hij had geen sleutel van de kelder. Wie weet komt ie nog een keer terug…
Anders gaat Meneer de Advocaat misschien nog wel een keer bellen naar de huisbazin om dit keer wél te schelden. (Beide gebeurtenissen zouden het hoogtepunt kunnen zijn van mijn dag!)